تا نزدیکی های در دانشگاه دنبالم آمد، دست بردار نبود، دلم به حال التماس هایش سوخت و ایستادم ، کمی نگاهش کردم و دوباره گفتم داداش گلم من آخه یه بار از اینا خریدم ازت!
هوا سوز عجیبی داشت من با آن پالتو و شال گردنم داشتم یخ میزدم .به قیافه اش میامد بچه دبستانی باشد، اوضاع لباسهایش هم زیاد خوب نبود!دستانش را زیر آستینش برده بود یخ نزند ولی گونه و نوک انگشتانش کاملا سرخ شده بود!
چشمهایش را نازکتر کرد و کتابها را به سمتم گرفت و دوباره گفت تو رو خدا یکی بخر بخدا دعات میکنم تو درسات موفق بشی دعات میکنم هرچی از خدا میخوای بهت بده دعات میکنم ...
لبخندی زدم و لبخند زد و گفتم حالا چند میفروشی!؟ با هیجان گفت دو تومن!
گفتم دو تومن؟! تخفیف نداره اینا؟! گفت بخدا از صبح هیچی نفروختم به یه نفر فروختم اونم هزار تومن داد! بعد هم از جیبش هزار تومنی را که کاسب شده بود نشانم داد؛
دوباره لبخندی زدم و کیفم را باز کردم، و او دعایم میکرد خدا هرچی میخوای بهت بده دستت درد نکنه! کتابی چند صفحه ای حاوی  دعاهایی  که معمولا در طول هفته میخوانیمش...
برای پیدا کردن این جور آدمها  نمیخواهد زحمت  زیادی بکشید سر چهار راهها ، توی پیاده روها ، نزدیک دانشگاه ... جایی که آدمها ی شهر زیاد رفت و آمد دارند ...گاهی که گذرم به آن حوالی میافتد میبینمش ... هنوز هم التماس میکند که کتاب و دعا ازش بخرند و دعایشان میکند ... و لبخند کودکانه و معصومانه اش را تحویلت میدهد  اگر کتاب دعایی ازش بخری!

نمیخواهم بگویم چه پدر و مادر بی مسئولیتی دارد که او را مجبور به این کار کرده اند که خیلی حرف تکراری ایست! نمیخواهم بگویم کجایند مسئولین بی وجدان  که خیلی تکراری تر میشود ! نمیخواهم بگویم که هروقت از آنجا عبور کرده ام دیدمش ... مگر او مدرسه ندارد؟! که زیاد فیلم و سریال ساخته اند در این باره ... یا خواسته باشم ریا کنم که آی مردم من آدم بخشنده و سخاوتند و دل رحمی هستم ...نه !
میخواهم بگویم ... فراموش کار شده اند مردم انگار !! این آیه را که خیلی هم شنیده ایم از یاد برده ایم  :"والذین معه اشداء علی الکفار رحماء بینهم" هرچه میتوانید با کفار شدید باشید اما بین خودتان رحیم و باگذشت باشید.

اجناس دشمن سرسخت اسلام(اسرائیل)را به راحتی و بالذت میخریم ولی توجهی به پسر بچه دعا فروش شهرمان نداریم ...وای بر ما !

+ کسی غم مومن را نمیبیند، او غمش را برای خود نگه میدارد،
اگر جایی غمش سرریز شود آن را درون "چاه" میریزد!
دیگران، غم و اندوه خود را بر سر و کول یکدیگر می پاشند!