سه سال پیش بهار دسته جمعی با دوستان در تهران با مترو رفتیم زیارت. به نظرم زیارت امام زاده صالح بود. در طول مسیری که در مترو بودیم افراد دست فروشی را دیدیم که به طور ناگهانی از بین جمعیت بلند میشدند و اجناس خود را معرفی می کردند. راستش برای خودم که خیلی عجیب بود. البته دست فروشی تعجبی ندارد اما نوع فروشندگی و معرفی محصول برایم جالب بود. تبریز که فعلن مترو اش راه اندازی نشده البته طبق قولی که معاون رئیس جمهور اوایل امسال داده بودند قرار است تا آخر سال 91 متروی تبریز هم راه اندازی شود. تا من هم مثل خیلی از دوستان تهرانی در وبلاگم مترو نوشت داشته باشم.

گرچه تبریز هنوز مترو ندارد اما اتوبوس BRT  که دارد. و این اتوبوس های شرکت واحد دست کمی از مترو های تهران ندارند. هم سریع السیرترند هم دست فروش های جالبتری دارند.
سوار اتوبوس شده بودم و منتظر بودم حرکت کند. خانومی هم آمد و کنارم نشست. اتوبوس هنوز حرکت نکرده بود که باب سخن را گشود. و مثل خیلی از خانومها آدرس پرسید. من هم میانبرترین مسیر را پیشنهاد دادم و همین باعث ادامه صحبت هایش شد. از شلوغی خیابانها گفت و از درد زانوی یکی از دوستانش گفت و از جوشهای صورتش گفت و گفت و گفت ... تا اینکه رسید به این حرف که همه این دردهای مفاصل و ریزش ابروها و تقویت مژه ها و لکه برداری جای جوش ها و همه این ها با روغن طبیعی شترمرغ که محصولی است کاملن بهداشتی با قیمیتی نازلتر از بازار و تایید شده باشگاه ورزشی بوووق و دکتر بوووق که حتی خانومی که رماتیسم شدید داشت و دوتا از خواهرهایش در اثر رماتیسم از دنیا رفته بودند با استفاده 3 بسته از این روغن حالش بهبود یافته و حتی احتیاج به عمل و دارو هم ندارد.

کاملن حرفهایش مبهوتم کرده بود و در ذهنم مشغول حل این معادله چند مجهولی چند ضابطه ای بودم که چند نفر از خانومهای بغل دستی و روبرویی و عقبی آمدند کنارمان و برای این روغن اسرار آمیز سفارش دادند. چند نفری هم همانجا سر کیسه را شل کردند و همه بسته های روغن شترمرغ را خریدند.

از اتوبوس که پیاده شدم هنوز این معادله برایم حل نشده بود. اینکه چطور ممکن است روغنی هم مژه ها را تقویت کند هم لایه برداری کند هم درد مفاصل را بهبود بخشد هم رفع کچلی کند و هم ...